علی اکبر گرجی اَزَندَریانی حقوق اساسی 9 18 2013 03 19 Analytical theory of the state constitution of 1358 and 1368 with an emphasis on leadership authority تحلیلی بر نظریه دولت در قانون اساسی 1358 و 1368 با تاکید بر اختیارات رهبری 131 176 104295 FA نادر مردانی استادیار دانشگاه شیراز حمید شاکری کارشناس ارشد حقوق عمومی Journal Article 2011 07 24 With the advent of greatIslamic revolution, the political system proposed by that in constitutional law has been founded on protectionship of Islamic jurists principle. Governmental plan on the basis of religious idealogy is of the khomeyni’s fundamental accomplishments and he expressed the most efficient symbol of religious government with the title of protectionship of Islamic jurists in line with continuance of Islamic pontificate. This ciliated juridical and verbal theory was realized by him and he created a modern evolution in the concept of authority structure and world public law and politics topics. Considering juridical views in state theory in constitutional law, we observe a consolidated juridical theory of appointive guardian ofthe jurists and their selective and abiding guardian. With the comparison of supreme leader’s responsiilities and authorities before revision in 1358, and after that, in 1368 the writer concluded that reforms caused to the centralization of power in executive and state administration and increasing supreme leader’s authorities, in one hand, and these reforms relied on society conditions and requirementson the other hand and has been essential and inevitable and also made the islamic republic system more efficient. با پیروزی انقلاب شکوهمند اسلامی، نظام سیاسی برآمده از آن در قانون اساسی بر اصل ولایت فقیه بنا شد. طرح حکومت بر مبنای اندیشه دینی، از دستاوردهای بنیادین نهضت امام خمینی(ره) است و ایشان در راستای تداوم "امامت اسلامی" کارآمدترین نماد حکومت دینی را با عنوان "ولایت فقیه" ارائه کرد و این تئوری و نظریه ریشه دار فقهی و کلامی را عینیت بخشید و تحولی نو در مفاهیم ساختار قدرت و مباحث حقوق عمومی و علوم سیاسی جهان ایجاد کرد. با بررسی نظریات فقهی در باب نظریه دولت در قانون اساسی، شاهد یک نظریه فقهی تلفیقی از دو نظریه فقهی انتصابی فقیهان و انتخابی مقیده فقیه می باشیم. در این مقاله سعی بر آن است با تطبیق اختیارات و وظایف ولی فقیه در قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران در سال 58 و بعد از بازنگری در سال 68، نتیجه گرفته که اصلاحات صورت گرفته در باب ولایت فقیه، از یک سو سبب تمرکز در مدیریت قوه مجریه و اداره کشور و همچنین سبب افزایش اختیارات ولی فقیه شده است و از سوی دیگر این اصلاحات مبتنی بر شرایط و مقتضیات جامعه و امری ضروری و اجتناب ناپذیر بوده است. همچنین باعث کارآمدی بیشتر نظام جمهوری اسلامی شد.

https://www.asasimag.ir/article_104295_4c1a79cb10ce9d07d7b1621a71a74079.pdf